Jak budować szkołę, która nie tylko „reaguje na kryzysy”, ale realnie im zapobiega? Katia Roman pokazuje, że odporność edukacji nie zaczyna się od kolejnych procedur i doraźnych interwencji, tylko od zadbania o dorosłych: nauczycieli, dyrektorów, specjalistów. Zobacz jej wystąpienie z IV Konferencji „Liczymy się dla edukacji”.

Katia Roman z Fundacji SOK, mówi o szkole jako systemie naczyń połączonych: jeśli przeciążeni są dorośli, to przeciążenie „spływa” na dzieci. Wskazuje, dlaczego dobrostan kadry powinien być traktowany jak strategiczny warunek bezpieczeństwa psychicznego uczniów, a nie temat poboczny. Pokazuje też, jak w praktyce budować kulturę szkoły opartą na relacjach, zaufaniu i wspólnej odpowiedzialności – tak, by problemy nie eskalowały do poziomu kryzysu.

„Nie zbudujemy bezpiecznej szkoły dla dzieci, jeśli dorośli w tej szkole funkcjonują na granicy wyczerpania.” – podkreśla Katia Roman.

Najważniejsze tezy w pigułce

• Dobrostan nauczycieli to element bezpieczeństwa uczniów. To, w jakiej kondycji jest kadra, wpływa na jakość relacji, uważność, reakcje na trudne zachowania i gotowość do współpracy z rodzicami.
• Kryzys ucznia rzadko jest „tylko jego”. Gdy system jest przeciążony, trudności szybciej się nawarstwiają: rośnie napięcie, spada cierpliwość, pojawiają się konflikty i poczucie bezradności.
• Relacje są narzędziem, nie hasłem. Zaufanie, przewidywalność i jasna komunikacja nie „robią klimatu” – one realnie obniżają ryzyko eskalacji problemów.
• Szkoła potrzebuje kultury wsparcia, a nie kultury heroizmu. Nie chodzi o to, by „dawać radę” mimo wszystko, tylko by budować warunki, w których nauczyciel nie zostaje sam z trudną sytuacją.
• Profilaktyka wygrywa z gaszeniem pożarów. Wzmacnianie zespołu, wspólne standardy reagowania, mądre granice i współpraca specjalistów dają efekt wcześniej, niż pojawi się kryzys.

„Jeśli chcemy dodawać skrzydeł młodym ludziom, najpierw musimy zadbać o tych, którzy je codziennie podtrzymują.” – mówi Katia Roman.

Zobacz pełny zapis wystąpienia Katii Roman (od 48:00) na konferencji „Liczymy się dla edukacji”:

• Dlaczego dobrostan kadry to temat systemowy, a nie indywidualny.
• Jak budować szkolną odporność poprzez relacje i współodpowiedzialność zespołu.
• Jak projektować działania profilaktyczne, które naprawdę odciążają szkołę, zamiast dokładania kolejnych zadań.